محمدرضا درویشی

 

 محمدرضا درویشی در ۲۵ مهر ۱۳۳۴ به دنیا آمد.

او در ۱۸ سالگی وارد دانشگاه تهران شد و از همان سال اول، شروع به آهنگسازی کرد. درویشی در دانشگاه، شاگرد اساتیدی چون داریوش صفوت، مهدی برکشلی، احمد پژمان، کمال پورتراب، پرویز منصوری، پری برکشلی و لوست مارتیروسان بود.

 وی بعدها به پژوهش در موسیقی نواحی ایران روی آورد که حاصل آن برگزاری جشنواره هایی چون «هفت اورنگ»، «آیینه و آواز»، «موسیقی حماسی» و پنج دوره «جشنواره موسیقی نواحی ایران» در «کرمان» بود.

 جلد اول مجموعه «دائرةالمعارف سازهای ایران» تألیف محمدرضا درویشی که به عنوان وسیع‌ترین تحقیق موسیقایی به زبان فارسی تاکنون شناخته می‌شود، در سال ۲۰۰۲ از طرف جامعه بین‌الملل اتنوموزیکولوژی (S.E.M) به عنوان بهترین کتاب سازشناسی برگزیده شد.

 او در سال ۱۳۸۴ سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن را برای موسیقی فیلم «شهر آشوب» در بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر به دست آورد.

 موسیقی کلیدر که بر اساس رمان کلیدر محمود دولت‌آبادی ساخته شده‌است، یکی از شاخص‌ترین آثار درویشی است.

 درویشی درباره این اثر می گوید: “کلیدر یکی از تلخ‌ترین و سیاه‌ترین کارهایی است که در زندگی هنری خود نوشته‌ام… نوشتن این قطعه مثل سیاه‌چاله‌ای بود که هر چه در آن جلوتر می‌رفتم، تلخ‌تر می‌شد…این موسیقی برایم عزیز است و آن را با همهٔ جانم نوشته‌ام.”

 ایشان کتاب ها و مقالات بسیار در باب موسیقی و پژوهش موسیقی تالیف کرده و آهنگسازی موسیقی متن حدود 20 فیلم را به عهده داشتند، همچنین آلبوم های گنبد مینا و جان عشاق، حاصل همکاری وی با #پرویز_مشکاتیان و #محمدرضا_شجریان است.

Source: Wikipedia

@partmusicschool

بخشی از موسیقی فیلم وقتی همه خوابیم

موسیقی فیلم غرور و تعصب

 

🎬 Pride and Prejudice

غرور و تعصب” فیلمی به به کارگردانی جو رایت و برگرفته از رمان مشهور غرور و تعصب از نویسنده انگلیسی، جین آستن است.

این فیلم اولین همکاری جو رایت با آهنگساز ایتالیایی داریو ماریانلی بوده و در سال ۲۰۰۵ نامزد جایزه اسکار بهترین موسیقی متن شده است و همچنین در لیست محبوب ترین های موسیقی فیلم نیز قرار دارد.

با توجه به دوره ای که داستان فیلم در آن روایت می شود، موسیقی آن نیز مناسب با قرن 18 و بیشتر الهام گرفته از سبک آهنگسازی بتهوون بوده، همچنین از موسیقی رقص های دوران باروک نیز استفاده شده است.

با توجه به این که بیشتر شخصیت ها در فیلم به نوازندگی پیانو می پردازند، بخش زیادی از موسیقی قبل از پایان یافتن ساخت فیلم آهنگسازی شده است و توسط پیانیست “ژان ایو تیبوده” و ارکستر مجلسی انگلستان اجرا و ضبط شده است.

“ترجمه توسط آموزشگاه موسیقی پارت”
source: wikipedia

دانلود موسیقی در کانال تلگرام آموزشگاه موسیقی پارت
@partmusicschool
👇👇👇

 

حسین دهلوی

حسین دهلوی در هفتم مهر سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد.
او آموزش موسیقی را از پنج سالگی نزد پدرش، معزالدین دهلوی که از شاگردان علی اکبر شهنازی بود، آغاز کرد و در ۹ سالگی با تشویق مادرش به ساز ویولن علاقه‌مند شد.

 ویولن را نزد ابوالحسن صبا یاد گرفت. او همچنین در هنرستان عالی موسیقی نزد حسین ناصحی و هایمو تویبر آهنگسازی را فرا گرفت. او به شکل خصوصی در این زمینه از آموزش‌های توماس کریستین داوید نیز بهره‌مند شد.

 پس از درگذشت استاد صبا در سال ۱۳۳۶ رهبری ارکستر شماره یک اداره هنرهای زیبا که بعداً «ارکستر صبا» نامیده شد به دهلوی واگذار شد.
این ارکستر از زمان گشایش تلویزیون ایران در سال ۱۳۳۷ به صورت هفتگی در تلویزیون به اجرای برنامه پرداخت.

 حسین دهلوی، در سال ۱۳۴۱ به ریاست هنرستان موسیقی ملی برگزیده شد و تا فروردین ۱۳۵۰ این سمت را عهده‌دار بود. او خود در دوره دوم هنرستان رشته‌های تئوری موسیقی ایران، تلفیق شعر و موسیقی، فرم موسیقی ایران، هارمونی و ارکستر را شخصاً آموزش می‌داد. در این سال، وی برای سفر دو ساله مطالعاتی به آلمان و اتریش رفت.

 دهلوی از سال ۱۳۵۶ تصنیف اپرای مانا و مانی را به مناسبت سال جهانی کودک (۱۹۷۹) آغاز کرد. ساخت این اثر دو سال به طول انجامید که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به دلیل محدودیت‌هایی به اجرا درنیامده و تنها موسیقیِ سازیِ آن در خرداد ۱۳۷۹ با تلاش و رهبری علی رهبری با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی در براتیسلاوا اجرا و ضبط شده‌است.

 دهلوی در موسیقی ایرانی نوآوری هایی نیز داشته ‌است. تدوین متد تنبک به وسیله او و جمعی دیگر از جمله حسین تهرانی، مصطفی پورتراب و … برای بهبود جایگاه تنبک در موسیقی ایرانی و آسان‌سازی آموزش این ساز، توجه به ساخت سنتور کروماتیک برای جبران مشکل کوک این ساز برای استفاده در ارکستر از جمله این مواردند.

 حسین دهلوی، در زمینه موسیقی فیلم هم فعالیت داشته، او برای چند فیلم مستند از ابراهیم گلستان مانند یک آتش (چشم‌اندازها)، موج و مرجان و خارا، و گنجینه‌های گوهر و همچنین فیلم هفده روز به اعدام اثر هوشنگ کاووسی موسیقی نوشته‌ است.

 باله بیژن و منیژه، سبک بال، کنسرتینو برای سنتور و ارکستر و… از آثار او هستند.

 در نوزدهمین دوره انتخاب کتاب سال در سال ۱۳۷۹ کتاب «پیوند شعر و موسیقی آوازی» نوشته حسین دهلوی٬ برنده جایزه کتاب سال شد. همچنین او در سومین همایش چهره های ماندگار در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهره ماندگار معرفی شد.

source: wikipedia
@partmusicschool

حسین دهلوی
بخشی از صحنه چهارم باله ی بیژن و منیژه
شادی همراهان بیژن
#Demo

دیمیتری شُستاکُویچ

 

دیمیتری شُستاکُویچ  یکی از نام دار ترین و تاثیر گذار ترین آهنگسازان قرن بیستم بوده و آثارش چه در دوره حیات و پس از مرگش در جهان شهرت فراوان داشتند.

 شوستاکوویچ در طول زندگی خود رابطهٔ پرفرازونشیبی با دستگاه‌های دولتی شوروی داشت. او از معدود هنرمندان شوروی است که شخص استالین بر آثارش نقد نوشت. موسیقی او به‌طور رسمی دو بار و به‌صورت دوره‌ای ممنوع اعلام شد!

 شوستاکویچ در ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۶ در شهر سنت پترزبورگ متولد شد. اولین دروس پیانو را از مادرش فراگرفت و در 8 سالگی نشانه های یک نابغه موسیقی در او دیده شد، او با کمک هزینه تحصیلی مخصوصی در 13 سالگی وارد کنسرواتوار پتروگراد شد!

در آنجا از تعلیمات اساتید بزرگی همچون گلازونوف برخوردار شد و با پیشرفت سریعش آنها را تحت تاثیر قرار داد، اولین موفقیت بزرگ او، نوشتن اولین سمفونی اش به عنوان پایان نامه اش در 19 سالگی بود!

در 28 سالگی دومین اپرایش “لیدی مکبث” را ساخت که موفقیتی جهانی برایش به همراه آورد. در این میان استالین قدرت خود را در حزب و دولت تحکیم بخشیده، پیگرد و سرکوب مخالفان را آغاز کرده بود. شوستاکویچ را دشمن مردم خوانده و آثارش را ممنوع اعلام کرد!

 شوستاکوویچ پس از اعتراض مأموران حزبی به لیدی مکبث، سمفونی پنجم را منتشر کرد که از مهمترین کارهای او به‌شمار می‌رود.

 اوج شهرت او در دوره جنگ جهانی دوم، در محاصره روسیه توسط نازی ها بود، او با اینکه شهرتی در صحنه جهانی داشت و میتوانست روسیه را ترک کند، در کشور خود ماند و سمفونی هفتم با نام “لنینگراد” را تصنیف کرد که نماد مقاومت روسیه در جهان شد.

شوستاکویچ در مجموع 15 سمفونی، 15 کوارتت زهی، دو اپرا، سه باله و آثار بسیاری برای پیانو و همچنین آواز دارد، او در موسیقی فیلم نیز دستی داشت.

از ساخته‌های مردم پسند او، جَز والس شماره ۲ است، که درسال ۱۹۹۹ استنلی کوبریک در واپسین فیلم اش به نام چشمان تمام بسته از این والس استفاده کرد.

شوستاکویچ در زندگی اش درد و رنج بسیاری تحمل کرد، در 52 سالگی دست راستش به مشکل برخورد و دیگر توانایی نواختن پیانو را نداشت، هر دو پایش شکسته بود و دوبار نیز سکته قلبی کرد و در آخر در ۹ اوت ۱۹۷۵ و به دلیل سرطان ریه در مسکو از دنیا رفت.

 

source: 52composers. wikipedia
@partmusicschool

 

 دیمیتری شوستاکویچ، سمفونی شماره پنج، موومان دو
رهبر ارکستر: برنارد هایتینک

محمدرضا شجریان

 

 استاد محمدرضا شجریان موسیقیدان، خواننده و آهنگساز بنام ایرانی است.

 سایت انجمن آسیا وی را پرآوازه‌ترین هنرمند موسیقی اصیل ایرانی، روزنامهٔ ونکوورسان او را یکی از مهم‌ترین هنرمندان موسیقی جهان و همچنین رادیوی عمومی ملی (NPR) در سال ۲۰۱۰ وی را یکی از ۵۰ صدای برتر جهان معرفی کرده‌است.شجریان در ایران ملقب به “خسرو آواز ایران” می‌باشد، او همچنین نامزد دو جایزه گرمی شده است.

 شجریان در قرائت قرآن نیز فعالیت داشته و دعای ربنا معروف‌ترین تلاوت قرآنیِ اوست؛ این اثر توسط سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری به عنوان اثر ملی ثبت شده‌است.

 شجریان در یکم مهر ۱۳۱۹ در مشهد متولد شد. خواندن را از کودکی، با توجه به استعداد و صدای خوبش، تحت تعلیم پدر، که خود قاری قرآن بود،آغاز کرد و مشغول به پرورش صدای خویش شد.

 او در سال ۱۳۴۶ به تهران رفت و با احمد عبادی آشنا شد و همچنین در کلاس اسماعیل مهرتاش شرکت نمود. در همین سال برای آموختن خوشنویسی در انجمن خوشنویسان نزد ابراهیم بوذری رفت. در سال ۱۳۴۹، درجهٔ ممتاز را در خوشنویسی به دست آورد.

 در ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیف‌های آوازی را نزد وی دنبال کرد. او در برنامه گل‌ها با نورعلی‌خان برومند آشنا شد و شیوهٔ آوازی سید حسین طاهرزاده را نزد او آموخت. از سال ۱۳۵۲ نزد عبدالله دوامی ردیف آوازی ایشان و شیوه‌های تصنیفخوانی را فراگرفت.

در همین سال، به همراه گروهی از هنرمندان همچون #محمدرضا_لطفی، ناصر فرهنگ‌فر، #حسین_علیزاده، جلال ذوالفنون و داوود گنجه‌ای، به عضویت مرکز حفظ و اشاعۀ موسیقی به سرپرستی داریوش صفوت درآمد.

 در طی این سال ها شجریان با هنرمندان شناخته شده فعالیت های بسیاری داشته وحدود 58 آلبوم منتشر کرده و کنسرت های متعددی برگزار کرد.

 یکی از آثارشناخته شده او، چاووش ۶( سپیده ) می‌باشد که اثری با محتوای انقلابی بوده و تصنیف معروف ” ایران ای سرای امید” که مربوط به شعری از هوشنگ ابتهاج و آهنگی از محمدرضا لطفی می‌باشد.

 استاد شجریان در سال های اخیر به دلیل بیماری، فعالیتی در موسیقی نداشته است اما منش و بزرگی و آثار ماندگارشان همچنان ایشان را محبوب ترینِ هنرمندان نزد مردم نگاه داشته است.
با آرزوی سلامتی برای ایشان.

source: wikipedia
@partmusicschool

 

بخشی از ساز آواز ماهور از آلبوم سپیده، چاووش 6
محمدرضا شجریان وگروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی

کلارا شومان

 

کلارا شومان، یکی از برترین پیانیست های قرن نوزدهم، آهنگساز و همسر #روبرت_شومان بود که در 13 سپتامبر 1819 در آلمان به دنیا آمد.
کلارا از پنج سالگی نزد پدرش “فردریش ویک” که از اساتید مشهور پیانو بود آموزش دید و به یادگیری موسیقی و ساز پیانو پرداخت.

 او از 13 سالگی تا هنگام ازدواجش دوره ی حرفه ای فوق العاده ای را به عنوان یک پیانیست سپری کرد و به عنوان یک نوازنده با استعداد در سرتاسر اروپا شناخته شده بود.

 با وجود مخالفت‌های سخت پدرش، در سال ۱۸۴۰ با روبرت شومان ازدواج کرد و صاحب 8 فرزند شد! با این وجود او همواره به نوازندگی و آهنگسازی و تدریس در کنسرواتوار ادامه داد، در تور های مختلف همسرش را همراهی میکرد و شهرتش از آلمان فراتر رفته بود و همچنین به دلیل فعالیت حرفه ای او، روبرت نیز در اروپا شناخته شد.

 کلارا موسیقی خوب را می شناخت، در زمان او، که آثارِ #بتهوون رو به فراموشی بودند، سونات های او را برای حضار آلمانی می نواخت. کلارا حتا پا فرا تر گذاشت و شنوندگان آلمانی را با موسیقی #شوپن آشنا کرد.

شوپن از استعداد او در نوازندگی برای #لیست صحبت کرده بود و فرانتس لیست به یکی از اجراهای او رفته و به شدت تحت تاثیر نوازندگی او قرار گرفته و مقاله ای درباره او در یک مجله پاریسی منتشر کرد.

 پیش از او نوازندگانِ زن کم نبودند، با این حال، کلارا، نخستین پیانیست زن برترِ تاریخ موسیقی است. کلارا شومان از اولین نوازندگانی بود که رسیتال برگزار می کرد و با اجرای آثار آهنگسازان مختلف و معرفی آنها، تاثیر بسیاری در سلیقه شنیداری مردم گذاشت.
او و همسرش رابطه دوستانه ای با #یوهان_برامس نیز داشتند و او بسیاری از آثار برامس را برای عموم اجرا کرد.

به دلیل ناراحتی روحی و افسردگی همسرش، او با برگزاری کنسرت های متعدد خانواده خود را تامین می کرد.
پس از مرگ همسرش او خود را وقف اجرا و آهنگسازی کرد و برخی از آثار روبرت را نیز بازنگاری و منتشر کرد.

 به گفته خودش، کلارا خود را بیشتر پیانیست می دانست تا یک آهنگساز، و به توانایی های خودش به عنوان یک زن در آهنگسازی باور نداشت، با اینکه بسیاری از آثار او امروزه بارها ضبط و اجرا می شوند.

 آثار او شامل ترانه ها، کنسرتو پیانو، قطعه هایی برای پیانو، پیانو تریو، قطعه هایی برای گروه کُر و سه رومنس می باشد که به مناسب تولد همسرش ساخته بود و رومنس ها را به یوزف یوآخیم ویولنیستی که اغلب او را در کنسرت ها همراهی می کرد تقدیم کرد. یوآخیم این قطعات را لذتی معنوی و شگفت آور نامیده است.

Source: harmonytalk. wikipedia. idlemoments
@partmusicschool

سه رومانس برای ویولن و پیانو
موومان اول

موسیقی فیلم آرتیست

 

 

آرتیست فیلمی فرانسوی در ژانر عاشقانه و کمدی-درام محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی “میشل آزاناویسوس” است.

 داستان فیلم مربوط به هالیوود سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۲ می‌باشد که سینمای صامت در حال افول بوده و گذر به سوی سینمای ناطق بوده ‌است و بازیگران آن دچار مشکل شده‌اند.
این فیلم خود بصورت صامت و سیاه-سفید فیلم‌برداری شده‌است.

 موسیقی این فیلم را #لودویک_بورس فرانسوی آهنگسازی کرده است. میتوان از فیلم آرتیست به عنوان نقطه اوج فعالیت هنری این آهنگساز نام برد، موسیقی این فیلم برنده جوایز #اسکار ، #گلدن_گلوب ، #بفتا و #سزار بهترین موسیقی متن فیلم شده است!

 با توجه به صامت بودن فیلم، موسیقی آرتیست اثری تقریبا سنگین بوده است و آلبوم آن شامل 24 قطعه موسیقی است که تنها برخی از آنها انتخابی بوده و باقی همه آهنگسازی شده اند. همچنین از تم مشهور عشق از فیلم “سرگیجه” با آهنگسازی #برنارد_هرمن نیز الهام گرفته شده است.

دانلود موسیقی در کانال تلگرام آموزشگاه موسیقی پارت
source: wikipedia
@partmusicschool

 

 

اولین بانوی آهنگساز آمریکایی که سمفونی نوشت

 اِمی بیچ یکی از بزرگترین آهنگسازان قرن 19 و اوایل قرن 20 آمریکا بود، که ممکن است به این دلیل که او یک زن بوده هرگز اسمش را نشنیده باشید!

 امی مارسی، در 1867 در نیو همپشایر آمریکا به دنیا آمد.
حرفه آهنگسازی او در کودکی و با ساخت سه والس کوتاه آغاز شد، او هر سه قطعه را بدون پیانو و در ذهن خود آهنگسازی کرده و نوشته بود! پس از آن به نوازندگی پیانو روی آورد و با اجرای قطعات بتهوون در 16 سالگی اولین کنسرت خود را در بوستون برگزار کرد!

 به این دلیل که امی زن بود و در آن دوره آهنگسازی به عنوان یک حرفه برای یک زن خیلی پسندیده نبود، او به اروپا نرفت و با مدرسانی که در شهر خودش بودند و با مطالعه شخصی تحصیلاتش را ادامه داد!

 اما همه ی اینها مانع پیشرفت او نشد و در سال 1896 و در 29 سالگی، سمفونی Gaelic او به عنوان اولین سمفونی منتشر شده توسط یک زن در آمریکا انتشار یافت و توسط ارکستر سمفونیک بوستون اجرا شد!

 پس از ازدواج به درخواست همسرش تدریس پیانو را رها کرده و تنها اجازه داشت دو رسیتال پیانو در سال برگزار کند! با این حال او به آهنگسازی ادامه داد و آثارش نظر همه را به خود جلب میکردند.

 او زندگی خود را صرف آهنگسازی و تدریس موسیقی و تشویق زنان به آهنگسازی کرد، به گفته او “موسیقی بالاترین راه بیان تجربه زندگی است، و یک زن با توجه به ماهیت و موقعیتش از تجربیاتی که به زندگی انسان رنگ می دهد منع شده است.”

 خوشبختانه امروزه همچین مسائلی برای آهنگسازان کمتر دیده می شود و زنان آهنگسازی مانند اِمی بیچ که با تعصبات بی مورد فراموش شده بودند دوباره شنیده می شوند!

“ترجمه توسط آموزشگاه موسیقی پارت”
source: classicfm.
@partmusicschool

امی بیچ
رومنس برای ویولن و پیانو
Violin: Elena Urioste
https://www.youtube.com/watch?v=8mGVFSIkKQc

هفت قطعه مشهور موسیقی که مرگ آهنگسازشان را به دنبال داشتند

 

قسمت سوم

توران دُخت اثر جاکومو پوچینی

توراندخت آخرین شاهکار اپرایی جاکومو پوچینی است که با مرگ او در 29 نوامبر 1924 نا تمام ماند.
پوچینی که از سرطان رنج می برد و می دانست مرگش نزدیک است، دستورالعمل هایی را برای “ریکاردو زاندونای” به همراه 36 طرح کلی برای ادامه توران دخت به جا گذاشت، و پس از مرگش این اپرا توسط “فرانکو آلفانو” تکمیل شد.

 این اپرا بر اساس داستانِ چهارم از “منظومه هفت پیکر نظامی” با نام: سه شنبه: شاه بهرام، گنبد سرخ و شاهدخت روس، ساخته شده است و داستان شاهزاده ای است که عاشق توران دخت، پرنسس زیبا ولی سردی شده و برای رسیدن به او باید از سه مرحله دشوار عبور کند که ممکن است مرگ او را به دنبال داشته باشد.

 این اثر در اواخر عمر پوچینی ذهن او را چنان مشغول کرده بود که برای “آرتورو توسکانینی” نامه ای نوشت که ” مرگ من نزدیک است

اما خواهش میکنم نگذار توران دخت ِ من بمیرد!”

 با انتشار خبر درگذشت پوچینی، اپرای رُم که در حال اجرای “لا بوهم” بود فورا متوقف شد و مارش عزای #شوپن را برای تماشاچیان اجرا کرد!

دو سال پس از مرگ او نیز توران دخت توسط توسکانینی در میلان اجرا شد.

ترجمه توسط آموزشگاه موسیقی پارت

آریای مشهور “نسون دورما” از اپرای “توراندخت” با اجرای لوچانو پاواروتی

source: classicfm
@partmusicschool

به یاد پیتر سلیمانی پور

 

 پیتر سلیمانی پور نوازنده سازهای بادی و آهنگساز، در سال ۱۳۴۷ در تهران متولد شد و از ۱۰ سالگی به‌صورت خودآموز شروع به فراگیری سازهای بادی، گیتار، گیتارباس، پرکاشن و اصول آهنگسازی کرد.

 او از سنین نوجوانی با فراگیری پیانو نزد خانم کارمن اوسوریو و متعاقب آن با نوازندگی گیتاربه طور تجربی وارد دنیای موسیقی شد. همزمان با تحصیل در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، به فراگیری فلوت نزد احسان سامعی روی آورد.
از ابتدای دهه ۷۰ ضمن آغاز فعالیت حرفه‌ای در رشته گرافیک، نوازندگی ساز ساکسوفون را به‌صورت تجربی آغاز کرد.

 از سال ۷۳ با حضور در صحنه همراه گروه “آتین” قدم به عرصه موسیقی حرفه‌ای گذاشت. در همان سال گروه «پرسیکو کوارتت‌» را با اجرای قطعاتی از تاریخ موسیقی جز تشکیل دادند.
مدتی بعد پرسیکو هگزتت» را شکل داد که صرفا به اجرای ساخته‌های سلیمانی‌پور می‌پرداختند.

 در سال ۱۳۸۴«آنسامبل پیتر سلیمانی‌پور» را شکل داد که هنرمندانی چون ماهان میرعرب، پیتر آکوپ، حبیب مفتاح بوشهری، آرش پژند مقدم، دارا دارایی، آیدا نصرت، امین طاهری و میثم مروستی، آذین‌بخش اجراهای مختلف این گروه از ساخته‌های سلیمانی‌پور بودند.

 سلیمانی‌پور گروه‌ها و هنرمندان متعددی را روی صحنه همراهی کرده است، از جمله بابک امینی، گروه‌های «آبرنگ» و «نایما» همراه حمزه یگانه، ماهان میرعرب، دارا دارایی و امین طاهری، گروه «دارکوب» گروه «رومی» و…

 او همچنین در ضبط‌های استودیویی با هنرمندان متعددی همچون کیوان‌جهانشاهی، بابک بیات، کریستف رضاعی، پیمان یزدانیان، بهزاد میرخانی همکاری داشته است.

 آز آثار منتشر شده وی، می‌توان آلبوم‌های «منظومه شخصی»، «قشم، هشت روایت»، همکاری با سهیل نفیسی در آلبوم «چنگ و سرود» و همکاری با بهزاد میرخانی در آلبوم «جوانه‌ها» را نام برد.

پیتر سلیمانی پور در روز یکشنبه، ۱۸ شهریور در ۵۰ سالگی درگذشت.

بخشی از قطعه “رو در رو”
از آلبوم “منظومه شخصی

source: koolakmag.ir
@partmusicschool